Wanneer alles verandert

verandert vriendschap ook. Door sommigen wordt verandering geïnterpreteerd als slecht nieuws. Omdat je iets laat gaan wat eerst wel was en nu dus niet meer is. Wanneer je tegen zo iemand zou zeggen: "Er is een hoop veranderd als het om vriendschappen gaat." dan zou diegene antwoorden met: "Oh nee! Wat jammer... Wat is er gebeurd?". Alsof je iets hebt opgegeven of er een onomkeerbaar drama aan vooraf is gegaan. Daarnaast zijn er echter ook mensen die in de geschetste situatie zouden reageren met: "Oh? Vertel!". Deze mensen gaan net zo min uit van slecht nieuws als van goed nieuws in deze situatie en staan dus onbevooroordeeld open voor wat jij dan ook te vertellen hebt.

Nu is er in mijn leven een hoop veranderd als het om vriendschappen gaat,
en ik heb er dan ook vaak bij stilgestaan of ik dat dan een negatieve of positieve verandering vind. Zoals verwacht is er geen antwoord te vinden op een vraag die zo zwart-wit gesteld is, dus laat ik een paar voorbeelden geven. 

Er zijn natuurlijk altijd van die mensen waarvan je al weet dat wanneer jullie wegen gescheiden worden, je deze persoon uit het zicht zal verliezen en hij/zij jou misschien allang verloren heeft. Is dat dan negatief? Vind ik niet. Het was leuk zolang het duurde en dat soort mensen die niet echt iets maar ook niet echt niets toevoegen worden weer vervangen door anderen die in hun voetsporen treden. 

Aan de andere kant van het vriendschappenspectrum (?) staan vanzelfsprekend de mensen waar je het meest close mee bent: je beste vriendjes of vriendinnetjes. Terwijl je eerst, ten minste in mijn geval, deze mensen elke dag zag en altijd op de hoogte was van hun leven, moet je nu opeens moeite doen om up to date te blijven. De fiets wordt vervangen door de trein en samen met thee op de bank hangen wordt samen hangen aan de telefoon. Maar het ding met beste vrienden is: ook als je elkaar niet meer met regelmaat ziet of spreekt, kan je ervan uitgaan dat het nog goed zit. 

Waar ik ook achter ben gekomen, is het feit dat nieuwe vrienden maken misschien wel moeilijker is geworden dan ooit tevoren. Wanneer je jonger bent, let's say 11 of 12, en je gaat net naar de middelbare school, ben je nog een ongeschreven boek. Ik denk dan ook dat je tijdens de puberteit de grootste transformatie doormaakt, en niet alleen fysiek. Je vormt opeens een eigen mening, en je krijgt normen en waarden waar je je al dan niet vastberaden aan houdt. Allemaal heel leuk en spannend, maar dan sta je er opeens even alleen voor. Je bent al die tijd onbewust beïnvloed door een directe omgeving die er nu niet meer is en nu probeer je mensen te vinden die in een straatje passen dat niet echt meer bestaat. 

Oplossing: leg een nieuw straatje aan. Dit is natuurlijk zo'n lekker weinigzeggende metafoor die makkelijker gezegd dan uitgevoerd is, maar het is wel wat het is. Probeer niet te zoeken naar een vergelijkbare vervanging voor de vrienden die je nu mist, maar vul het aan met nieuwe mensen die wellicht iets anders te bieden hebben dan je naar op zoek was, maar met wie je je toch op je plek lijkt te voelen. Je bepaalt zelf of je een verandering als deze als positief ervaart.
Het is een begin van een heel nieuw ding waarin alles verandert, en vriendschap dus ook. Maar dat is helemaal niet erg.

x Lieve