'de wereld bestaat uit sokken'Het is een zin die mijn moeder ooit zei toen we in onze (haast altijd) rommelige badkamer op zoek waren naar een matchend paar sokken. "Dit is onmogelijk hè Lief, alsof de wereld bestaat uit sokken". Die zin deed me denken aan vroeger (och, wat klink ik toch volwassen).
Hoe bij ons de sokken altijd all over the place waren, terwijl het bij andere gezinnen netjes gevouwen in het mandje lag waarop 'sokken' stond aangegeven. Het deed me realiseren hoe mijn ouders in mijn beleving alles altijd net een beetje anders deden dan anderen en hoe fijn ik ben opgevoed. Met vrijheden en de mogelijkheid om eigen keuzes te maken.
Het liet me nadenken over mijn mensbeeld en hoe de manier waarop mijn ouders mij en mijn broer hebben grootgebracht daar invloed op heeft. Over hoe de wereld eigenlijk bestaat uit 6 miljard verschillende sokken, met een eigen kleur en doel en hoe mensen altijd zoekende zijn naar een exemplaar dat precies bij hen lijkt te passen.
Dat vind ik een mooie gedachte omdat ik het zelf altijd bijzonder vind om stil te staan bij mensen die je niet kent. Als ik over straat ga probeer ik vaak te bedenken wat voorbijgangers aan het doen zijn, waar ze naar op weg zijn of waar ze van terug komen.
Het zou een boek zijn dat iedereen op een andere manier leest. Niet per se om iets over mij te weten te komen, maar wellicht juist over zichzelf. Sommigen zou het aan het denken zetten, anderen weer niet. Niemand zou er dezelfde interpretatie van hebben, want dat bestaat niet in mijn huis, waar de wereld bestaat uit sokken.
x Lieve
Geen opmerkingen:
Een reactie posten