Gelezen: Looking for Alaska - John Green

Na het lezen van 'The fault in our stars', de grote hype, en het zien van dit filmpje, besloot ik Looking for Alaska ook aan te schaffen en een plekje te geven in mijn iBooks-bibliotheek. Ik was na The fault in our stars (haast onontkoombaar) verliefd geworden op John Green en zijn schrijfstijl, dus ik had hoge verwachtingen voor zijn volgende titel.

Korte samenvatting:
Looking for Alaska gaat over Miles Halter, ongeveer 17 jaar oud (jongvolwassen net als al John's hoofdpersonages), geobsedeerd door de laatste woorden die mensen zeggen voordat ze sterven. Hij heeft weinig tot geen vrienden tot hij naar een kostschool gaat in Alabama en daar van hen leert roken en drinken. Hij is verliefd op een vriendin van hem, Alaska Young, een wispelturig, pittig type. Haar impulsiviteit doet haar uiteindelijk weinig goed waardoor Miles en zijn beste vrienden in een mysterie blijven dwalen.

Ik kan niet zeggen dat ik het geen leuk boek vond, maar wel dat het voor mij niet op dezelfde lijn lag met The fault in our stars. Ik had minder de constante drang om te willen doorlezen dan ik had bij TFIOS.

Ten eerste omdat de personages niet genoeg tot me spraken. Ze hadden wel een duidelijk karakter, maar vooral van de hoofdpersoon kreeg ik soms geen hoogte en daarom was het moeilijk een beeld van hem te vormen. Ik kon me niet goed met hem identificeren wat het lastig maakt meegezogen te worden in zijn verhaal. Er sprong voor mij geen personage uit die ik per se heel erg leuk of sympathiek vond en dat vond ik eigenlijk wel jammer.

Daarnaast vond ik de schrijfstijl en gebruik van vocabulaire, die ik juist zo bewonderenswaardig vond in TFIOS, hier wat minder aanwezig, tot aan de laatste kwart van het boek. Er werden nog steeds mooie verbanden gelegd met woorden en citaten en een groot deel van de manier van denken in het boek wordt in verband gebracht met drie vormen van religie, en dan vooral het boeddhisme, wat echt toevoegt aan het verhaal en zaken duidelijker maakt.

Ten derde vond ik de climax tegenvallen. Het boek is verdeeld in hoofdstukken genaamd '342 days before', '281 days before', '67 days before' etc. etc. BEFORE WHAT?! vraag je je af. Dat kom je uiteraard niet te weten tot dat het gebeurt. Toen ik aangekomen was bij '2 days before' wist ik dat het bijna zou komen, en toen eindelijk het moment daar was - ik vertel natuurlijk niet wat er gebeurt - ervoer ik het niet zo heftig als ik had gehoopt.

Ik lijk misschien erg kritisch, en dat is misschien ook wel een beetje zo. Vooral omdat ik erg hoge verwachtingen had. Ik vond het een leuk verhaal, en ik heb het (écht) met plezier gelezen, maar het was niet bepaald life changing. Maar dat hoeft ook helemaal niet altijd zo te zijn. Soms is een fijn boek waar je lekker doorheen leest meer dan genoeg. En dat was voor mij precies wat Looking for Alaska was.


2,5/5

Fijne dinsdag!

x Lieve